ویکی پارس


دنیا در یک نگاه...نگاه ویکی پارس

زندگی نامه و عکس علی دایی

 
 
پرش به: ناوبری, جستجو
علی دایی
Ali-Daei.JPG
اطلاعات شخصی
نام کامل علی دایی
زادروز ۱ فروردین ۱۳۴۸ (سن: ۴۲ سال)
محل تولد    اردبیل ایران
قد ۱۹۲ سانتی متر
پست مربی (گذشته:مهاجم)
دوران جوانی
۱۳۶۲-۱۳۶۷ استقلال اردبیل
دوران حرفه‌ای1
سال‌ها باشگاه‌ها بازی(گل)*
۱۳۶۲-۱۳۶۷
۱۳۶۷-۱۳۶۹
۱۳۶۹-۱۳۷۳
۱۳۷۳-۱۳۷۵
۱۳۷۵-۱۳۷۶
۱۳۷۶-۱۳۷۷
۱۳۷۷-۱۳۷۸
۱۳۷۸-۱۳۸۱
۱۳۸۱-۱۳۸۲
۱۳۸۲-۱۳۸۳
۱۳۸۳-۱۳۸۵
۱۳۸۵-۱۳۸۶
پرچم ایران استقلال اردبیل
پرچم ایران تاکسیرانی
پرچم ایران بانک تجارت
پرچم ایران پرسپولیس
پرچم قطر السد
پرچم آلمان آرمینیا بیله‌فلد
پرچم آلمان بایرن مونیخ
پرچم آلمان هرتابرلین
پرچم امارات متحده عربی الشباب
پرچم ایران پرسپولیس
پرچم ایران صباباتری
پرچم ایران سایپا
؟ (؟)
؟ (۱۴)
؟ (؟)
۳۸ (۲۳)
؟ (۱۰)
۲۵ (۷)
۲۳ (۶)
۵۹ (۶)
۲۵ (۱۱)
۲۴ (۱۶)
۵۱ (۲۳)
۲۶ (۱۰)   
تیم ملی
۱۳۷۲-۱۳۸۵ ایران ۱۴۹ (۱۰۹)
تیم‌های مربی
۱۳۸۵–۱۳۸۷
۱۳۸۷–۱۳۸۸
۱۳۸۸–۱۳۹۰
۱۳۹۰
سایپا
تیم ملی ایران
پرسپولیس
ًراه آهن شهر ری


* تعداد بازی (تعداد گل)

علی دایی بازیکن و مربی فوتبال ایرانی است. وی ۱۰۹ گل ملی در کارنامهٔ خود دارد و با فاصلهٔ زیادی بهترین گلزن بازی‌های ملی در تاریخ فوتبال جهان است. در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (متعلق به فیفا)، علی دایی در رده بیست و ششم فهرست بازیکنان برتر تاریخ فوتبال جهان قرار گرفت، در این فهرست وی به عنوان تنها بازیکن آسیایی در میان برترین‌های تاریخ فوتبال مشاهده می‌شود.[۱]

دایی سابقهٔ بازی در تیم‌های مهم بوندس لیگا همچون بایرن مونیخ را دارد و به همراه این تیم به نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا دست یافته و همچنین از ژوئن ۲۰۰۷ یکی از اعضای کمیته فوتبال فیفا است.[۲]

محتویات

[نهفتن]

زندگی شخصی [ویرایش]

علی دایی در سال ۱۳۴۸ در اردبیل متولد شد. در سال ۱۳۶۶ در رشته عمران دانشگاه شریف پذیرفته شد، اما به دلیل بازی فوتبال هنگام اذان ظهر در گزینش ورود به دانشگاه رد شد. همان سال در رشته مهندسی کشاورزی دانشگاه آزاد تهران جنوب هم قبول شد و دو ترم هم به دانشگاه رفت. ولی در سال ۱۳۶۷ دوباره در کنکور شرکت کرد و این‌بار بدون آن که گزینش گریبان‌گیرش شود در رشته متالورژی دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد و لیسانس خود را بهمن ماه سال ۱۳۷۱ از همان دانشگاه دریافت کرد[۳]؛ او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد تربیت بدنی دانشگاه آزاد ادامه داد. وی متاهل است و اکنون ساکن محله جردن در تهران می‌باشد.[۴] فرزند اول وی در سال ۱۳۸۸ به دنیا آمد.

علی دائی علاوه بر فوتبال، در تجارت نیز موفق بوده‌است و گرداننده چندین شرکت بزرگ، چند فروشگاه، کارخانه تولیدی پوشاک ورزشی و عضو اتاق بازرگانی تهران است.علی دایی علاوه بر کارهای پوشاک ورزشی در ساختمان سازی هم فعالیت دارد. علی دایی در شهرک گلستان شهر زادگاهش(اردبیل) یک مدرسه راهنمایی به نام ابوالفضل دایی (پدرش) ساخته است و از خیرین مدرسه ساز اردبیل می باشد

دائی طی سالهای اوج فوتبال خود و همچنین پس از دوران بازیکنی خود، بارها در مسابقات فوتبال با نیات خیرخواهانه به میدان رفته‌است (از جمله در دیدار ستارگان فوتبال جهان و تیم منتخب بوسنی با همراهی روبرتو باجو و دیگر ستاره‌های افسانه‌ای فوتبال و همچنین بازی دوستانه نود دقیقه برای ماندلا که بین تیم منتخب جهان و تیم منتخب آفریقا، به مناسبت تولد ۹۰ سالگی نلسون ماندلا برگزار شد، که این بازی یکی از زیباترین بازی‌های دوستانه علی دایی به شمار می‌رود). او همچنین همراه بامادلین آلبرایت و دیوید بکهام و...، با سازمان یونیسف، به عنوان سفیر صلح همکاری دارد.

علی دایی در فوتبال باشگاهی [ویرایش]

دایی، فوتبال را از باشگاه‌های کوچک شهر اردبیل همچون استقلال اردبیل و وشهرداری اردبیل آغاز کرد. او پس از قبولی در دانشگاه صنعتی شریف و اقامت در تهران، به تیم تاکسیرانی تهران، سپس به بانک تجارت پیوست و در این تیم بود که مورد توجه بیشتری قرار گرفت و برای اولین بار به تیم ملی دعوت شد.

دایی بعدها به پرسپولیس تهران و سپس السعد قطر پیوست و از این تیم راهی اروپا شد و همراه با کریم باقری به باشگاه آلمانی آرمینیا بیله‌فلد و خداداد عزیزی به اف سی کلن آلمان پیوست. مقصد بعدی او بایرن مونیخ آلمان بود. فرانس بکن‌بائر رییس باشگاه بایرن مونیخ، علی دائی را برای این باشگاه انتخاب کرد و وی را مهاجمی در سطح جهانی معرفی کرد. حضور دایی در بایرن مونیخ آلمان نقطه اوج فوتبال او بود، زیرا پیش از آن حضور بازیکنی ایرانی و حتی آسیایی، در یک باشگاه معتبر، نظیر بایرن مونیخ سابقه نداشت. دایی به همراه بایرن مونیخ تا فینال جام باشگاه‌های اروپا رفت و در نهایت مدال نقرهٔ آن بازی‌ها را به دست آورد. گرچه دایی در بازی فینال به میدان نیامد.

او سپس به هرتا برلین آلمان پیوست و با پوشیدن پیراهن شماره ۹ از اصلی‌ترین بازیکنان این تیم بود. دایی با هرتا برلین هم در جام باشگاه‌های اروپا بازی کرد و دو بار دروازهٔ چلسی و یکبار دروازهٔ آث میلان را گشود. حضور موفق علی دائی در باشگاه‌های اروپایی، راه را برای بسیاری از بازیکنان آسیایی از جمله هیده توشی ناکاتا و مهدی مهدوی کیا گشود.

علی دایی با باشگاه سایپا به عنوان بازیکن و سرمربی تیم سایپا، در سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را آغاز کرد. این تیم توانست در خرداد ماه ۱۳۸۶ قهرمانی ششمین لیگ برتر را به دست آورد. او هم‌زمان با قهرمانی سایپا در روز ۷ خرداد ۱۳۸۶، بازدن گل قهرمانی سایپا، که آخرین گل رسمی آقای گل جهان بود، از بازیگری در رشته فوتبال، در مقاطع رسمی، برای همیشه خداحافظی کرد.

لیست تیم‌های باشگاهی [ویرایش]

سفیر حسن نیت نهضت جهانی [ویرایش]

علی دایی بخاطر معروفیت در سطح بین‌المللی وجایگاه خاصش در فیفا به عنوان سفیر حسن نیت جهانی برگزیده شد. او پیش از آن به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف در ایران برگزیده شده بود که با ارتقا او به عنوان سفیر حسن نیت نهضت جهانی خانم مهتاب کرامتی به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف برگزیده شد.[۵][۶][۷]

علی دایی در تیم ملی [ویرایش]

علی دایی در سال‌های اخیر همواره بازیکن اصلی ایران و کاپیتان این تیم بوده‌است. او بیشترین بازی ملی و بیشترین گل زدهٔ تاریخ تیم ملی را دارد (گل‌های زدهٔ او در میان تمام تیم‌های جهان نیز اول است).

او در جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ امارات به همراه باقری و عزیزی از بهترین ستارگان ایران بود.

دائی در بازی معروف ایران و استرالیا در بازی پلی اف مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) فرانسه پاس گل دوم ایران را برای خداداد عزیزی ارسال کرد و این گل باعث راهیابی ایران به جام جهانی شد.

او به همراه ایران در دو جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و ۲۰۰۶ آلمان به میدان آمد و در ۵ بازی ایران در این بازی‌ها شرکت کرد. پاس دایی بود که زمینه گذار گل مهدوی‌کیا به آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ شد.

از نقاط اوج دوران ورزشی دایی را می‌توان روز ۲۴ آبان ۱۳۸۳ دانست. او در این روز و در مسابقات مقدماتی راهیابی به جام جهانی ۴ بار دروازهٔ لائوس را گشود تا نام خود را به عنوان اولین فوتبالیست تاریخ جهان که ۱۰۰ گل در بازی‌های ملی به ثمر رسانده ثبت کند. علی دایی در لیگ برتر ایران در سال ۱۳۸۶ به عنوان سرمربی و بازیکن توانست تیم سایپا را به قهرمانی برساند.

لیست گل‌های ملی [ویرایش]

  • در قسمت نتیجه جدول زیر، همواره نتیجه کشور ایران، ابتدا آمده‌است.
تاریخ مسابقهمحل برگزاری بازیحریفنتیجهنوع رقابتتعداد گل علی دایی
۱۳۷۲ تهران، ایران تایوان ۶-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ ۱
۱۳۷۲ دمشق، سوریه تایوان ۶-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ ۲
۱۳۷۲ دوحه، قطر ژاپن ۲-۱ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ ۱
۱۳۷۲ دوحه، قطر عراق ۱-۲ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ ۱
۱۳۷۲ دوحه، قطر کره شمالی ۲-۱ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ ۲
۱۳۷۵ شهر کویت، کویت کویت ۲-۱ بازی دوستانه ۲
۱۳۷۵ تهران، ایران نپال ۸-۰ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۴
۱۳۷۵ تهران، ایران سری لانکا ۷-۰ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۵
۱۳۷۵ تهران، ایران عمان ۲-۰ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ مسقط، عمان نپال ۴-۰ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ مسقط، عمان عمان ۲-۱ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ دوبی، امارات متحده عربی عراق ۱-۲ جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ دوبی، امارات متحده عربی تایلند ۳-۱ جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ دوبی، امارات متحده عربی عربستان سعودی ۳-۰ جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۵ دوبی، امارات متحده عربی کره جنوبی ۶-۲ جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۴
۱۳۷۵ ابوظبی، امارات متحده عربی کویت (۴)۱-۱(۳) جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ ۱
۱۳۷۶ دمشق، سوریه مالدیو ۱۷-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۲
۱۳۷۶ دمشقّ، سوریه قرقیزستان ۷-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۶ دمشق، سوریه سوریه ۱-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۶ تهران، ایران مالدیو ۹-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۲
۱۳۷۶ تهران، ایران قطر ۳-۰ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۶ تهران، ایران جمهوری خلق چین ۴-۱ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۶ جوهور باهرو، مالزی ژاپن ۲-۳ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۷ سیساکت، تایلند لائوس ۶-۱ بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ ۲
۱۳۷۷ بانکوک، تایلند عمان ۲-۴ بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۷ بانکوک، تایلند تاجیکستان ۵-۰ بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ ۲
۱۳۷۷ بانکوک، تایلند جمهوری خلق چین ۲-۱ بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ ۱
۱۳۷۷ بانکوک، تایلند ازبکستان ۴-۰ بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ ۳
۱۳۷۸ ادمونتون، کانادا کانادا ۱-۰ جام دوستانه کانادا ۱
۱۳۷۸ یوکوهاما، ژاپن ژاپن ۱-۱ بازی دوستانه ۱
۱۳۷۹ اوکلند، آمریکا مکزیک ۱-۲ بازی دوستانه ۱
۱۳۷۹ لس آنجلس، آمریکا اکوادور ۲-۱ بازی دوستانه ۱
۱۳۷۹ دمشق، سوریه مالدیو ۸-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۳
۱۳۷۹ دمشق، سوریه سوریه ۱-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ تهران، ایران بحرین ۳-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ تهران، ایران مالدیو ۳-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ تهران، ایران مصر (۷)۱-۱(۸) جام دوستانه ال جی ۱
۱۳۷۹ تهران، ایران مقدونیه ۳-۱ جام دوستانه ال جی ۱
۱۳۷۹ دوحه، قطر قطر ۲-۱ بازی دوستانه ۲
۱۳۷۹ بیروت، لبنان لبنان ۴-۰ جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ بیروت، لبنان تایلند ۱-۱ جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ سیدون، لبنان عراق ۱-۰ جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ ۱
۱۳۷۹ تبریز، ایران گوام ۱۹-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۴
۱۳۷۹ تبریز، ایران تاجیکستان ۲-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۱
۱۳۷۹ تهران، ایران جمهوری خلق چین ۴-۰ جام دوستانه تمدن‌های کهن ۱
۱۳۸۰ تهران، ایران عمان ۴-۰ جام دوستانه ال جی ۱
۱۳۸۰ تهران، ایران بوسنی ۵-۲ جام دوستانه ال جی ۲
۱۳۸۰ تهران، ایران عربستان سعودی ۲-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۲
۱۳۸۰ بغداد، عراق عراق ۲-۱ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۱
۱۳۸۰ جده، عربستان سعودی عربستان سعودی ۲-۲ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۱
۱۳۸۰ منامه، بحرین بحرین ۱-۳ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۱
۱۳۸۰ ابوظبی، امارات متحده عربی امارات متحده عربی ۳-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ ۱
۱۳۸۱ کیف، اوکراین اوکراین ۱-۰ بازی دوستانه ۱
۱۳۸۱ تبریز، ایران پاراگوئه (۴)۱-۱(۳) جام دوستانه ال جی ۱
۱۳۸۲ تهران، ایران اردن ۴-۱ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۲ بیروت، لبنان لبنان ۳-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۲ تهران، ایران لبنان ۱-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۲ شهر کویت، کویت کویت ۱-۳ بازی دوستانه ۱
۱۳۸۲ تهران، ایران قطر ۳-۱ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ ۱
۱۳۸۳ وینتیان، لائوس لائوس ۷-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ ۲
۱۳۸۳ تهران، ایران لبنان ۴-۰ مسابقات قهرمانی غرب آسیا ۲۰۰۴ ۳
۱۳۸۳ تهران، ایران سوریه ۷-۱ مسابقات قهرمانی غرب آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۳ تهران، ایران سوریه ۴-۱ مسابقات قهرمانی غرب آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۳ چونگ گینگ، جمهوری خلق چین تایلند ۳-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ ۱
۱۳۸۳ پکن، جمهوری خلق چین بحرین ۴-۲ جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ ۲
۱۳۸۳ عمان، اردن اردن ۲-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ ۱
۱۳۸۳ تهران، ایران لائوس ۷-۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ ۴
۱۳۸۳ تهران، ایران پاناما ۱-۰ بازی دوستانه ۱
۱۳۸۳ تهران، ایران بوسنی ۲-۱ بازی دوستانه ۱
۱۳۸۴ یوکوهاما، ژاپن ژاپن ۱-۲ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ ۱
۱۳۸۴ تهران، ایران لیبی ۴-۰ بازی دوستانه ۱
۱۳۸۴ تهران، ایران توگو ۲-۰ جام دوستانه ال جی ۱
۱۳۸۴ تهران، ایران تایوان ۴-۰ مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ ۱
۱۳۸۵ تهران، ایران کاستاریکا ۳-۲ بازی دوستانه ۱

بهترین گلزن در بازی‌های بین‌المللی [ویرایش]

علی دایی یکی از بهترین گلزنان تاریخ فوتبال و نفر اول در لیست گلزنان بین‌المللی است. او هم‌چنین بهترین گلزن در تاریخ بازی‌های آسیایی است. او در دور مقدماتی جام جهانی سال ۱۹۹۸، با به ثمر رساندن ۳۸ گل در ۵۶ بازی در رتبهٔ اول قرار گرفت.

او در سال ۱۳۷۵ با به ثمر رساندن ۲۰ گل، دایی به عنوان بهترین گلزن در بازی‌های بین‌المللی توسط فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال (IFFHS) معرفی گردید.

در ضمن دایی اولین گلزن آسیایی جام باشگاه‌های اروپا است. از جمله گل‌های به یادماندنی او، دو گل به چلسی و یک گل او به آث میلان در لیگ قهرمانان اروپا، برای تیم هرتا برلین آلمان است، که باعث صعود این تیم به مرحله بعد لیگ قهرمانان شد.

عضویت در فیفا [ویرایش]

علی دائی توانست برای اولین بار به عنوان یک بازیکن ایرانی، به عضویت کمیته بین‌المللی فوتبال فیفا در آید. [۸]

بهترین بازی‌های ملی [ویرایش]

  • بازی ایران در مقابل لائوس، در سال ۱۳۸۳، که با ۴ گل او در این بازی، تعداد گل‌های ملی علی دایی، از مرز ۱۰۰ گل ملی گذشت.
  • بازی ایران در مقابل کاستاریکا، در سال ۱۳۸۵، که علی دایی، رکورد جاودانه ۱۰۹ گل ملی در فوتبال، را به نام خود و کشورش ثبت کرد.

بهترین بازی‌های باشگاهی [ویرایش]

سابقهٔ به عنوان مربی فوتبال [ویرایش]

او دوران مربی‌گری خود را به عنوان سرمربی و بازیکن در تیم سایپا شروع کرد و توانست این تیم را در لیگ برتر ایران (جام خلیج فارس) به قهرمانی برساند.[۹] او در تاریخ ۱۲ اسفند سال ۱۳۸۶ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد[۱۰] و پس از شکست تیم ملی مقابل عربستان در ورزشگاه آزادی مسئولان فدراسیون فوتبال تصمیم گرفتند علی دایی را از سمت خود برکنار کنند. تیم ملی ایران در ۸ فروردین ۱۳۸۸ و در حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر و رییس جمهور محمود احمدی نژاد، مقابل عربستان با نتیجه ۲ بر یک شکست خورد.[۱۱][۱۲] در روز ۹ فروردین ۱۳۸۸ فدراسیون فوتبال طی بیانیه‌ای رسماً علی دایی را از سمت خود برکنار کرد. [۱۳]

در روز ۷ دیماه سال ۸۸ وی رسماً از سوی مدیر عامل باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران برای مدت یکسال و نیم به عنوان سرمربی پرسپولیس منصوب شد.[۱۴]

او در ۲۸ آذر ۱۳۸۹ از این سمت استعفا داد[۱۵] اما حبیب کاشانی سرپرست تیم پرسپولیس و کادر فنی و دیگر بازیکنان با استعفای او موافقت نکردند و با پافشاری فراوان و رفتن دسته جمعی به خانه‌ی وی از او درخواست بازگشت کردند. علی دایی هم پذیرفت و روز بعد به تمرین‌های تیم پرسپولیس بازگشت.[۱۶][۱۷]

در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۰ و پس از رد درخواست کمیته‌ی فنی باشگاه پرسپولیس مبنی بر ادامه‌ی مربیگری پرسپولیس مشروط به اعلام همکاری کامل با حبیب کاشانی در فصل آینده؛ حمید استیلی توسط کمیته ی فنی به عنوان سرمربی انتخاب شد و دایی رسما این باشگاه را ترک کرد. البته علی دایی اعلام کرده بود در صورتی در پرسپولیس می‌ماند که مدیرعامل باشگاه از سوی هیات مدیره محترم برخوردار از وجاهت قانونی و قوانین جاری انتخاب شده باشد.[۱۸]

[۱۹] از سپاهان به عنوان مقصد بعدی وی برای سرمربیگری نام برده می‌شد. اما با انتخاب لوکابوناچیچ به عنوان سرمربی سپاهان اصفهان مربی شدن علی دایی در سپاهان منتفی شد.[۲۰]

وی در ۲۳ تیر ۱۳۹۰ به عنوان سرمربی تیم راه‌آهن که به بخش خصوصی واگذار شده انتخاب شد. [۲۱]

جنجال‌ها [ویرایش]

انتقادات [ویرایش]

علی دایی باوجود بازی‌های خوب در دوران جوانی، در سال‌های پایانی (مخصوصا در بازی‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶) مورد انتقاد برخی کارشناسان فوتبال، طرفداران و مطبوعات قرار گرفت. پافشاری برانکو ایوانکوویچ در استفاده مداوم از وی در تیم ملی از محبوبیت وی کاست.[۲۲] اما پس از چندی، موفقیت وی در باشگاه سایپا و قهرمانی او به عنوان بازیکن و سرمربی در لیگ برتر باعث شد تا دوباره توجه همگان را به خود جلب کند[۲۳].

همچنین با آغاز سرمربی‌گری در تیم ملی، دایی بار دیگر آماج انتقادات قرار گرفت. او به دلیل دوشغله بودن (سرمربی همزمان تیم ملی و تیم سایپا) به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت. ارائه لیست تیم ملی یکی دیگر از دلایل انتقادات از دایی است. این دسته از منتقدان وجود ۵ بازیکن از سایپا (که در رده‌های میانی جدول قرار دارد)، عدم حضور بازیکنی از تیم‌های خوزستانی (فولاد، استقلال اهواز، صنعت نفت) و عدم دعوت از برخی بازیکنان را از دلایل انتقادات خود برمی‌شمارند.

شکایت از مایلی‌کهن [ویرایش]

دایی در اعتراض به سخنان محمد مایلی‌کهن سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران از وی شکایت کرد. دادگاه روز دوشنبه ۹ اردیبهشت سال ۱۳۸۷ خورشیدی[۲۴] با حضور وکیل دایی و مایلی‌کهن برگزار شد. مایلی‌کهن بر مواضع قبلی خود و انتقادات از دایی پافشاری کرد. دادگاه محمد مایلی کهن را یک سال از مصاحبه با رسانه‌ها محروم کرد.[۲۵]

   + محمد وادیخیر - ٩:٥٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٩